🪚 AROTZAREN TAILERRA

 Egun on, irakurle maitea; gaurko ipuinaren izenburua hau da: Arotzaren tailerra.

Denok gara desberdinak, eta horrek arazoak sor ditzake bizikidetzan. Hala ere, gugan dago, gure dibertsitatea batu edo ken dadin nahi badugu: Zer egingo duzu zuk?

Herri txiki batean, arotzeria txiki bat zegoen, bertan egiten ziren altzariengatik ezaguna. Egun batean, tresnek batzarrean biltzea erabaki zuten, haien artean zeuden desberdintasunak ebazteko. Denak bildu zirenean, mailuak, buruzagi gisa, hitza hartu zuen.

- Lagun maiteok, batzartuta gaude. Zein da arazoa?

- Gaur bertan dimititu behar duzu-oihukatu zuten ahots askok.

- Zein da arrazoia? -galdetu zuen mailuak.

- Zarata gehiegi egiten duzu, eta eguna hara eta hona pasatzen duzu, denarekin kolpeka! -entzun zen aretoaren barrenetik, besteek beren keinuekin baietza ematen zuten bitartean.

Mailua triste eta zapuztuta sentitu zen.

- Ondo da, joan egingo naiz hori nahi baduzue. Nor da nire oinordeko?

- Nik -bere burua torloju izendatu zuen.

- Horretaz ezer ez-oihu egin zuten hainbatek-. Eguna bueltaka pasatzen duzu eta horrek astakeria bat atzeratzen digu.

- Ni izango naiz-oihu egin zuen lixak.

- Sekula ez! -protesta egin zuen gehienak-. Oso latza zara eta beti dituzu tirabirak beste guztiekin.

- Neu izango naiz hurrengo nagusia! -iragarri zuen metroak-. Dena ondo jartzeko neurriak hartuko ditut...

- Inola ere ez-esan zuten hainbatek-. Dena neurtzen duzu beti, zure neurriak baliozkoak balira bezala.

Eztabaida horretan murgilduta zeuden arotza sartu zenean. Plano bat zabaldu eta lanean hasi zen. Banan-banan, tailerreko tresna guztiak erabili zituen mimoz, zerrotetik hasi eta alikateraino, bakoitza une egokian.

Ordu batzuk arretaz lan egin ondoren, lurrean pilatutako egur zatiak altzari eder bihurtu ziren, bezeroari zerbitzatzeko prest. Zurgina zutitu, bere lanari arretaz erreparatu eta irribarre egin zuen, altzaria zein ondo geratu zen ikusita. Laneko amantala erantzi, eseki, eta txistuka atera zen aroztegitik, atea atzean itxiz.

Berehala, batzarra berriro bildu zen, eta alikateak hitza hartu zuen:

- Lagun maiteok, argi dago denok ditugula akatsak, baina ikusi berri dugu gure ezaugarriek, zeregin beraren zerbitzura jarrita, posible egiten dutela horrelako altzari zoragarriak eraikitzea.

Gure kualitate bereziek, eta ez gure akatsek, egiten gaituzte beharrezko eta baliotsu.

Mailua indartsua da, eta horri esker jo eta eutsi dezakegu. Torlojuak ere batzen du eta erresistentzia ematen dio mailua lotu duenari. Lixak gogortasunak limatzen ditu eta gainazala leuntzen du. Metroak zehaztasuna eta zehaztasuna ematen ditu obra bakoitzaren planak jarraitzeko, eta horrela zuetako bakoitzarekin jarrai dezake.

Hitz horien ondoren, tresna guztiak konturatu ziren talde-lanak bakarrik egiten zituela benetan baliagarri, eta, kexatu beharrean, beren bertuteen batuketan jarri behar zutela arreta, arrakasta lortzeko aukera bermatu nahi bazuten.

Denok gara arotz bakoitzak bere lanik onena egiteko erabiltzen dituen tresnak. Lan-mahai gainean jarritako proiektuak gizartearen ongizatea adierazten du azken emaitza gisa; izan ere, gizartearen kide guztien ongizatea da, bazterketarik gabe. Hori lortzeko modurik onena, edo agian bakarra esan beharko nuke, besteekin lan egiten ikastea da, jakinik talde erraldoia garela, indarguneak ugaltzeko eta ahuleziak neutralizatzeko gai garela.

Jaso besarkada bat bihotzetik eta gogoratu partekatzeaz.

 

💛💛💛💛