ZURE ALDE

"Gaur, nire galeraren mina errespetatzen dut eta nire barruan sortzen ari den zentzu berria onartzen dut. Konfiantza dut nire bidean." 💛

Egun on, irakurle maitea; Galerak beti uzten du hutsune bat. Batzuetan handia, beste batzuetan isila…, baina beti presente. Zerbait edo norbait galtzen dugunean, ez dugu soilik galtzen kanpokoa. Barruan ere zerbait apurtzen da. Ohiturak, ametsak, partekatutako momentuak…, dena aldatzen da. Eta hasieran, zentzurik gabe geratzen gara. Ez dakigu nola jarraitu. Ez dakigu nola berriro eraiki. Baina denborarekin, poliki-poliki, zerbait berria hasten da mugitzen barruan. Ez da lehen zegoena ordezkatzen. Ez du mina ezabatzen. Baina leku berri bat sortzen du. Zentzu berri bat. Agian ez da bilatzen duguna. Agian ez da nahi genuena. Baina bizitzak aurrera egiten du…, eta gu ere bai. Ikasten dugu faltarekin bizitzen. Ikasten dugu hutsunea eramaten. Eta, aldi berean, ikasten dugu berriro sentitzea. Beste modu batean. Beste begirada batekin. Galerak ez du soilik kentzen. Batzuetan erakusten du. Indartsuago bihurtzen gaitu. Kontzienteago. Eta egun batean konturatzen gara: ez dugu galdu duguna ahaztu,...

"Gaur, nire barruan dagoen maitasuna onartzen dut, nahiz eta pertsona ez egon. Maitasuna askatzen dut, baina ez dut ukatzen." 💛

Egun on, irakurle maitea; Badira maitasunak amaitzen ez direnak…, nahiz eta pertsona ez egon. Badira loturak, denborak ez dituenak hausten. Ez distantziak, ez isiltasunak. Maitasuna ez baita beti presentziarekin neurtzen. Batzuetan, norbait joaten da…, baina barruan geratzen da. Oroitzapenetan. Sentimenduetan. Egun arrunt batean bat-batean agertzen den hutsunean. Eta hori ere maitatzea da. Maitatzea, itzulerarik gabe. Maitatzea, erantzunik gabe. Maitatzea, jakinda ez dela berdina izango. Eta, hala ere, sentitzen jarraitzea. Hasieran, mingarria da. Zaila da ulertzea nola maita daitekeen ez dagoen norbait. Baina denborarekin, zerbait aldatzen da barruan. Mina ez da desagertzen guztiz…, baina leuntzen hasten da. Eta maitasuna, pisu izatetik…, presentzia bihurtzen da. Ez da gehiago falta den zerbait bakarrik. Bihurtzen da ikasitakoa. Bizitakoa. Sentitutakoa. Eta ulertzen hasten zara: maitatzea ez dela beti edukitzea. Batzuetan, maitatzea da uztea…, baina barruan leku bat gordetzea. Eta hor...

"Gaur, berriro sentitzeko irekitzen naiz. Nire barruan sortzen ari den bizitza onartzen dut, beldurrik gabe eta konfiantzaz." 💛

Egun on, irakurle maitea; Badago une bat…, ia konturatu gabe iristen dena. Ez da handia. Ez da dramatikoa. Baina barruan zerbait mugitzen da. Eta ohartzen zara: berriro sentitzen hasten zarela. Aspaldi, dena astunagoa zen. Egunak luzeagoak. Arnasa sakon hartzea ere kostatzen zen. Eta pixkanaka, minaren artean, zerbait irekitzen hasten da. Argi txiki bat. Lasaitasun une bat. Irribarre arin bat… arrazoirik gabe. Eta agian beldurra ere sentitzen duzu. Zeren eta berriro sentitzea…, berriro zaurgarri izatea ere bada. Baina aldi berean, bizirik egotea da. Ez da dena konponduta dagoelako. Ez da mina desagertu delako. Baizik eta barruan lekua egiten hasi zarelako. Minarentzat…, baina baita bizitzarentzat ere. Eta orduan ulertzen duzu: sendatzea ez dela minik ez sentitzea. Sendatzea da, minarekin batera…, bizitza berriro sartzen uztea. Eta momentu horretan, nahiz eta dena perfektua ez izan, zerbait oso sakona gertatzen da: Berriro bizi zara. Besarkada bat jaso bihotzetik eta gogoratu partekatze...

"Gaur, nire isiltasunean aurkitzen dut sendatzeko indarra. Keinu txikiek nire barrua zaintzen dute eta bakea ematen didate." 💛

Egun on, irakurle maitea; Badira sendatzeak hitzik behar ez dutenak. Ez azalpenik. Ez lekukorik. Isilean gertatzen dira…, barruan. Eta askotan, eguneroko keinu txikietan hasten dira: - Kafe bat lasai hartzea. - Paseo bat bakarrik egitea. - Idaztea, inork irakurriko ez duen arren. - Arnasa sakon hartzea… behin eta berriro. Erritual txikiak dira. Sinpleak. Baina benetakoak. Ez dute zaratarik egiten, baina zerbait mugitzen dute barruan. Ez dute berehala sendatzen, baina bidea irekitzen dute. Batzuetan, munduak kanpora begiratzera bultzatzen gaitu. Azalpenak ematera. Azkar sendatzera. Baina badago beste modu bat ere: - Isilean zaintzea. - Isilean ulertzea. - Isilean berreraikitzea. Zeren eta sendatzea ez da beti ikusgarria. Ez da beti partekatzen. Batzuetan, intimoa da. Sakona. Zuretzat bakarrik. Eta erritual horiek, egunero errepikatzen diren keinu horiek…, zure barrua poliki-poliki sendatzen dute. Egun batean konturatzen zara: ez dela ezer magikoa gertatu. Baina zu…, ez zara berdina. Eta...

"Gaur, hobeto egoteko baimena ematen diot neure buruari, errurik gabe. Maitasuna gordetzen dut, baina bizitza ere besarkatzen dut." 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan, hobeto sentitzen hasten zarenean…, erruduntasuna agertzen da. Badirudi mina gutxitzea zerbait ahaztea balitz bezala. Badirudi irribarre egitea norbaitekiko leialtasuna haustea balitz bezala. Baina ez da horrela. Maitatzea ez da sufritzen jarraitzea. Oroitzapena ez da minari eustea. Norbaitek benetan garrantzia izan badu zure bizitzan, ez da desagertzen zuk hobeto zaudelako. Alderantziz: - Zure barruan bizi da. - Zure ikaskuntzetan. - Zure begiradan. - Zure bihotzaren moduan. Eta horrek ez du minarekin lotuta egon behar beti. Badago beste modu bat ere oroitzeko: - Maitasunetik. - Lasaitasunetik. - Eskertzetik. Sendatzen hasten zarenean, ez zara traidorea. Zure burua errespetatzen ari zara. Zure bizitzari lekua egiten ari zara berriro. Argiari, arnasa sakonari, momentu berriei. Eta horrek ez du inor ordezkatzen. Ez du inor ahazten. Bakarrik…, zure bihotza zabaltzen du. Eta agian, pixkanaka, ulertzen duzu: hobeto egotea ez dela urruntzea…, baizik eta b...

"Gaur nire erritmoa errespetatzen dut. Lasaitasunez onartzen dut nire barruak behar duen denbora". 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan bizitzak aurrera jarraitzen du…, eta zu barrutik geldituta sentitzen zara: - Jendea bere erritmoan doa. - Egunak pasatzen dira. - Denak mugitzen dira. Baina zu…, leku berean geratu zarela sentitzen duzu. Ez delako erraza barruan daramazun guztiarekin aurrera egitea. Ez delako erraza berriro ohiko bizitzara itzultzea. Kanpotik dena normal dirudi, baina barruan denbora beste modu batean igarotzen da: - Geldoago. - Pisutsuago. - Isilago. Eta batzuetan galdera bat agertzen da: “Zergatik ez naiz gai aurrera egiteko?” Baina agian ez da hori galdera egokia: - Agian ez zaude atzeratuta. - Agian ez zaude geldituta. - Agian barruan zerbait sakona gertatzen ari da. Dolua ez da presaka egiten den bide bat. Ez du erritmo bakarra. Ez du epe zehatzik. Pertsona bakoitzak bere denbora behar du. Bere moduan ulertzeko. Bere moduan sentitzeko. Bere moduan berriro arnasa hartzen hasteko. Eta bitartean, bizitza aurrera doa. Baina horrek ez du esan nahi zuk presaka ibili b...

"Isiltasunean arnasa hartzen dut eta nire barrua entzuten dut. Ez naiz hutsik, maitasunez beteta nago oraindik. Aldaketaren erdian, bizitza berriro nire baitan loratzen da". 💛

Egun on, irakurle maitea; Agur baten ondoren, zerbait aldatzen da: - Hasieran zarata dago. - Mugimendua. - Jendea. - Hitzak. Baina dena pasatzen denean…, isiltasuna geratzen da., isiltasun berezi bat. Ez hutsik dagoelako soilik, baizik eta norbait falta delako: - Etxeko txokoetan nabaritzen da. - Ohituretan. - Eguneroko keinu txikietan. Lehen naturala zen guztia…, orain desberdina da. Isiltasun horrek ez du beti atseden ematen. Batzuetan pisua du. Batzuetan mina. Eta batzuetan galdera isilak ekartzen ditu: “Nola jarraitu orain?” “Nola bete hutsune hau?” Baina denborarekin, isiltasun horrek beste forma bat hartzen hasten da. Pixkanaka, ez da soilik hutsunea. Bihurtzen da leku bat. Oroitzapenak agertzen diren lekua. Sentimenduak pausatzen diren lekua. Eta maitasuna, modu isilean, bizirik jarraitzen duen lekua. Isiltasuna ez da beti etsai. Batzuetan, bihotzak behar duen espazioa da. Arnasa hartzeko. Ulertzeko. Eta pixkanaka berriro bizitzen hasteko. Agian agurraren ondoren geratzen den is...

"Gaur onartzen ditut nire emozioak epaitu gabe. Mina sentitzen dudanean, badakit maitasuna ere hor dagoela nire barruan". 💛

Egun on, irakurle maitea; Denborak aurrera egiten du, egunak pilatzen dira eta kanpotik, badirudi dena baretu dela. Baina barruan…, badira oraindik min egiten duten gauza txikiak: - Abesti bat ustekabean entzutea. - Argazki zahar bat topatzea. - Egun arrunt batean hutsune bat sentitu eta ulertzea zergatik. Xehetasunak dira, txikiak diruditen momentuak, baina bihotzak badaki: ez dira hain txikiak. Hilabeteak pasa arren, badira uneak dena berriro ekartzen dutenak, ez indar berdinarekin agian…, baina bai sakontasun berdinarekin. Eta horrek batzuetan nahasten gaitu: - “Ez al nintzen hobeto?” - “Zergatik sentitzen dut berriro hau?” Baina dolua ez da lerro zuzena, ez da aurrera bakarrik doan bidea, olatuak bezala doa: - Batzuetan lasai. - Batzuetan ustekabean gogor. Eta xehetasun horiek…, maitasunaren arrastoak dira. Gogorarazten dute bizi izan dena, lotura eta galera. Agian ez da kontua min hori desagertzea. Agian kontua da ulertzea: min egiten duen horrek esan nahi du maitasuna egon dela. ...

"Gaur nire barruko hutsunea maitasunez besarkatzen dut. Ausentziarekin bizitzen ikasten dut, lasaitasunez eta errespetuz". 💛

Egun on, irakurle maitea; Badira hutsuneak betetzen ez direnak: - Ez denborarekin. - Ez ohiturekin. - Ez azalpenekin. Ausentzia batzuk ez dira desagertzen…, gure bizitzaren parte bihurtzen dira. Hasieran gogorra da: - Egunero gogorarazten du falta den hori. - Ohitura bakoitzean agertzen da. - Isiluneetan ozenago entzuten da. Eta galdera bera itzultzen da behin eta berriz: “Nola bizi hau gabe?” Baina denborarekin, zerbait aldatzen hasten da: - Ez da ausentzia desagertzen. - Ez da mina guztiz joaten. Baina bihotzak beste modu batera ikasten du bizitzen: - Ausentziarekin batera. - Oroitzapenekin batera. - Sentimenduekin batera. Pixkanaka, hutsunea ez da soilik mina. Bihurtzen da lotura isil bat. Bihurtzen da oroitzapenen leku bat. Bihurtzen da maitasunak beste forma bat hartzen duen espazioa. Ikasten dugu barre egiten berriro. Arnasa hartzen sakonago. Eta egunerokoan berriro mugitzen. Ez ahaztuta…, baizik eta beste modu batean eramanez. Agian bizitzak erakusten digun gauzarik sakonenetako...

"Gaur nire barruko prozesua errespetatzen dut. Ikusten ez bada ere, badakit nire sendaketa bidean dela". 💛

Egun on, irakurle maitea; Denborak aurrera egiten du…, eta ingurukoek ere aurrera egiten dute. Hasieran denek galdetzen dute, denak hurbiltzen dira, denek ulertu nahi dute, baina pixkanaka, isiltasuna agertzen da. Bizitza bere erritmoan jarraitzen du. Jendeak bere arazoekin jarraitzen du eta badirudi dena normaltasunera itzuli dela. Baina zu barruan…, oraindik doluan zaude. Eta orduan zerbait berezia gertatzen da, zure mina ikusezin bihurtzen hasten da: - Ez delako agerian. - Ez delako beti hitzetan jartzen. - Ez delako beti kanpotik antzematen. Baina hor dago, egun arruntetan, momentu isiletan, bat-batean etortzen diren pentsamenduetan eta batzuetan, bakardade berezi bat sortzen da. Ez bakarrik faltagatik…, baizik eta ulertua ez izatearen sentsazioagatik. Baina ez da jenderi axola ez zaiolako, askotan gertatzen da, jendea ez dakiela nola egon. Eta zuk, barruan, zure bidea egiten jarraitzen duzu: - Isilean. - Pixkanaka. - Zure erritmoan. Dolua ez da beti ikusgarria, baina horrek ez du ...

"Gaur onartzen dut bizitzako on guztia merezi dudala. Bakea, maitasuna eta ongizatea jasotzeko prest nago, sufrimendua beharrezkoa izan gabe". 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan entzuten dugu sufrimenduak pertsona hobe bihurtzen gaituela. Mina beharrezkoa dela hazteko eta zailtasunak direla gure balioa frogatzeko bidea. Eta egia da: bizitzako esperientzia gogorrek gauza asko irakats diezagukete, baina bada arrisku bat ere. Batzuetan sufrimendua espiritualizatzen hasten gara eta orduan pentsatzen dugu merezi dugun on guztia minaren bidez irabazi behar dugula. Baina bizitzak ez du beti ordainketa hori eskatzen: - Ez duzu sufritu behar maitasuna merezitzeko. - Ez duzu min handia bizi behar bakea merezitzeko. - Ez duzu etengabe borrokatu behar bizitza on bat izateko. Hazkundea ez da beti mina: - Batzuetan hazkundea kontzientzia da. - Batzuetan aukera berriak dira. - Batzuetan lasaitasuna bera da. Eta merezimendua ez da sufrimenduaren ondorioa. Pertsona bezala existitze hutsagatik ere badugu balioa. Badugu duintasuna. Badugu maitasuna jasotzeko eskubidea. Agian ikasi behar dugun gauza sakon bat hau da: bizitza ona merezi dugula, ...

"Gaur nire bihotza irekitzen dut bizitzaren aukerei. Konfiantzaz eta lasaitasunez bizi dut nire bai-a". 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan gure bizitzan aukera onak agertzen dira: - Harreman onak. - Ate berriak. - Bizi nahi dugun zerbait. Eta hala ere, barruan zalantza sortzen da: - “Eta gero gaizki ateratzen bada?” - “Eta huts egiten badut?” - “Eta berriro min hartzen badut?” Orduan, askotan, bihotzak pausoa atzera ematen du. Ez duelako nahi berriro zaurituta sentitu. Horrela ikasten dugu askotan ezetz esaten babesteko. Baina bada beste ikaskuntza sakon bat ere: bai-a bizitzen ikastea: - Bai aukerei. - Bai maitasunari. - Bai bizitzari. Bai esateak ez du esan nahi dena perfektua izango denik, ez du esan nahi ez dugunik inoiz akatsik egingo. Baina bai esateak zerbait ederra adierazten du: bizitzari konfiantza ematea. Batzuetan ausardia handiena ez da borrokatzea. Batzuetan ausardia handiena da bihotza irekitzea eta pixkanaka ulertzea posible dela: bai-a bizitzea beldurrik gabe. Bizitzari aukera bat ematea. Zorionari leku bat uztea. Eta bihotza itxi gabe aurrera egitea. Besarkada bat jaso...

"Gaur lasaitasunez uzten diot bizitzari bere bidea egiten. Konfiantzaz onartzen dut gauzak ondo joan daitezkeela niretzat".  💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan bizitzan dena ondo doanean, barruan zerbait mugitzen hasten da: - Gauzak errazago doaz. - Harremanak lasaiagoak dira. - Egunak arinago igarotzen dira. Eta hala ere…, batzuetan gure buruak zalantza sortzen du: - “Benetan hain ondo joan daiteke?” - “Ez ote da gehiegi iraungo?” - “Eta zerbait gaizki ateratzen bada?” Orduan, konturatu gabe, pertsona askok zerbait egiten dute: auto-sabotajea. Beharrezkoak ez diren kezkak sortzen dituzte. Arazo txikiak handitzen dituzte. Edo dena ondo doanean tentsioa sortzen dute. Ez gaiztoak direlako. Baizik eta askotan lasaitasuna ezezaguna delako. Gure bizitzan kaosa ohikoa izan bada, bakea arraroa senti daiteke. Eta arraroa den horrek beldurra pizten du batzuetan. Baina bizitza ez da beti borroka izan behar. Batzuetan gauzak ondo doaz… eta horrek ez du zertan arazoa izan. Agian ikasi behar dugun gauza berria hau da: dena ondo doanean, lasai egoten uztea: - Ez aztertzea gehiegi. - Ez sortzea beharrezkoak ez diren zalan...

"Gaur irekitzen naiz bizitzak ematen dizkidan ikasgaiei. Jakinduria eta kontzientziaz hazten naiz, sufrimendua beharrezkoa izan gabe". 💛

Egun on, irakurle maitea; Askotan entzun dugu esaldi bera: - “Bizitzak kolpeka irakasten du.” - “Minak egiten gaitu indartsu.” - “Sufrimenduak ematen ditu ikasgairik handienak.” Eta batzuetan hori egia izan daiteke, baina egia osoa ez da hori: - Ez dugu beti sufritu behar ikasteko. - Ez dugu beti mina behar kontzientzia pizteko. - Ez dugu beti kolpea behar norabidea aldatzeko. Bizitzak baditu beste irakasle batzuk ere: - Lasaitasuna. - Elkarrizketa zintzoak. - Beste pertsona baten adibidea. - Barruko intuizio isila. Batzuetan ikaskuntza sakonena ez dator zaurietatik, kontzientziatik baizik. Pertsona bat bere buruarekin konektatzen hasten denean, gauza asko ulertzen ditu min handirik gabe ere. Ikusten du zer den ona berarentzat. Ikasten du zer ez duen berriro onartu nahi. Eta pixkanaka bide berri bat aukeratzen du. Haztea ez da beti borroka, batzuetan haztea ulertzea da eta ulermen horrek aukera ematen digu gauza berri bat bizitzeko: ikastea…, sufrimendua beharrezkoa izan gabe. Besarkad...

"Gaur uzten diot bizitzari erraztasunez mugitzen. Merezi dudana etor daiteke bakez eta ahaleginik behartu gabe". 💛

Egun on, irakurle maitea; Pertsona askok pentsamendu bat daramate barruan ia konturatu gabe, dena kostatu behar dela: - Harremanak zailak izan behar direla. - Helburuak lortzeko etengabe borrokatu behar dela. - Bizitza aurrera eramatea beti neketsua dela. Eta horrela, askotan ohitzen gara nekean bizitzera: - Borrokan. - Tentsioan. Badirudi balio handiena duena beti dela gehien kostatzen dena. Baina bizitzak badu beste alde bat ere: - Batzuetan gauzak erraz joan daitezke. - Batzuetan harremanak naturalak dira. - Batzuetan bidea irekitzen da ia ohartu gabe. Eta horrek ez du esan nahi baliorik ez duenik. Batzuetan pentsamendu zahar batek trabatzen gaitu: dena lortzeko sufrimendua behar dela. Baina bizitza ez da beti proba bat, ez da beti borroka bat: - Batzuetan bizitza fluxua da. - Batzuetan sinpletasuna da. - Batzuetan ateak irekitzen dira indarra behartu gabe. Agian ikasi behar dugun gauza berri bat hau da: ez dela dena hainbeste kostatu behar. Batzuetan merezi duguna iristen da…, eta ...

"Gaur nire bihotza irekitzen dut bizitzak ekartzen duen onari. Lasaitasunez eta konfiantzaz uzten diot onari nire bizitzan geratzen". 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan zerbait ona iristen da gure bizitzara…, eta, hala ere, barruan zalantza txiki bat agertzen da. Badirudi gure bihotzak galdetzen duela: - “Benetan geratuko al da?” - “Eta hau ere joango balitz?” - “Eta hau ere galduko banu?” Askotan bizitzak kolpe asko eman dizkigunean, barruan ohitura bat sortzen da: onena ere behin-behinekoa dela pentsatzea. Eta horrela, zerbait ona dugunean, ez dugu guztiz lasai bizitzen. Bihotzak poztu nahi du, baina aldi berean babestu nahi du bere burua. Baina bizitza ez dago beti kentzeko prest. Batzuetan bizitzak ere eman egiten du. Eta ematen duenean, agian ikasi behar dugun gauza bat hau da: ona geratzen uztea: Lasai hartzea, eskertzea eta bihotza ez ixtea beldurragatik. Gauza onak ez dira beti iragankorrak: - Harremanak sendotu daitezke. - Bakea egonkor bihur daiteke. - Eta zoriontasuna ere gure egunerokoaren parte izan daiteke. Batzuetan, benetako sendaketa honetatik hasten da: bizitzari sinestea…, eta ona geratzen uztea. ...

"Gaur errespetuz tratatzen dut nire burua. Nire bizitza ez dut sakrifizioan oinarritzen, baizik eta orekan eta kontzientzian". 💛

Egun on, irakurle maitea; Pertsona askok bizitza ulertzeko modu bat ikasi dute txikitatik: balio duen guztia sakrifizioaren bidez lortzen dela. Gehiegi lan eginez. Gehiegi emanez. Geure burua bigarren tokian jarriz. Eta horrela, askotan, sakrifizioa bertute bihurtzen da. Ia betebehar moral bat balitz bezala. Baina denborarekin galdera bat agertzen da barruan: Benetan beharrezkoa al da beti horrela bizitzea? Pertsona askok konturatzen dira sakrifizio etengabeak nekea ekartzen duela. Batzuetan, isilean, barruko hutsune bat ere bai. Bizitza ez dago soilik geure burua ukatzeko egina. Bizitza ere bada: geure burua errespetatzea, mugak jartzea eta ongizatea onartzea errurik sentitu gabe. Sakrifizioaren narratibarekin haustea ez da arduragabea izatea. Kontrakoa da. Kontzientziaz bizitzen hastea da. Ulertzea gure balioa ez dagoela zenbat sufritzen dugun edo zenbat ematen dugun neurtuta. Pertsona batek bere burua errespetatzen duenean, zerbait sakona gertatzen da: ez du gehiago bere bizitza sak...

"Gaur nire balioa barrutik sentitzen dut. Lasaitasunez onartzen dut nahikoa naizela, ezer frogatu beharrik gabe". 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan bizitza osoa pasatzen dugu zerbait esperoan: - Besteen aitortza. - Besteen maitasuna. - Besteen onarpena. Eta askotan pentsatzen dugu gure balioa kanpotik etorriko dela: - Norbaitek ikusiko gaituela. - Norbaitek esango digula nahikoa garela. Baina barruan zerbait aldatzen denean, beste modu batean hasten gara bizitzen. Pixkanaka ulertzen dugu gure balioa ez dagoela itxaropenetan. Ez dagoela besteek emango diguten horretan. Barrutik dator. Eta orduan agertzen da bake berezi bat, mereziduna sentitzearen bakea: - Ez delako frogatu behar. - Ez delako konparatu behar. - Ez delako ezer espero behar bere balioa sentitzeko. Pertsona batek bere burua merezidun sentitzen duenean, lasaiago bizi da: - Ez duelako etengabe bilatzen kanpoko baieztapena. - Ez duelako behar besteek bere balioa definitzea. Bere barruan badaki eta jakite horrek askatasun handia ematen du: - Bizitza orduan arinago bihurtzen da. - Harremanak naturalagoak. - Eta bihotza lasaiagoa. Agian b...

"Laguntza eskatzea onartzen dut. Ez dut dena bakarrik eraman behar. Besteen maitasuna jasotzeko bihotza irekitzen dut". 💛

Egun on, irakurle maitea; Maite dugun norbait ospitalean dagoenean, barruan zerbait aktibatzen da. Arduraren sentimendua, maitasuna, kezka… eta askotan, dena geure gain hartzeko joera. Badirudi gu izan behar garela indartsuenak. Denaren ardura hartu behar dugula: bisitak, medikuen informazioa, familiaren antolaketa, emozioak… eta gainera, lasai egon behar dugula. Baina egia da egoera horiek oso astunak izan daitezkeela pertsona bakar batentzat. Eta hala ere, askotan, laguntza eskatzeko zailtasuna agertzen da. Batzuetan pentsatzen dugulako besteak ere nekatuta daudela. Batzuetan inor ez molestatzeko. Eta beste batzuetan, ohituta gaudelako dena bakarrik eramatera. Baina laguntza eskatzea ez da ahultasun seinale. Kontzientzia eta zintzotasun seinale da. Egoera zail batean gaudenean, besteek lagundu nahi izaten dute askotan. Baina askotan ez dakite nola. Horregatik, laguntza eskatzea ate bat irekitzea da. Agian norbaitek ordezkatuko zaitu ordu batzuk ospitalean. Agian lagun batek erosketak...

"Atseden hartzeko baimena ematen diot nire buruari. Errurik gabe gelditzen naiz behar dudanean. Nire barrua errespetatzen dudanean, nire indarra berritzen da". 💛

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan atseden hartu behar dugula badakigu. Gorputzak eskatzen du. Burua nekatuta dago. Bihotzak pausa bat behar du. Baina hala ere, askotan errua agertzen da. Badirudi atseden hartzea luxu bat dela. Denbora galtzea balitz bezala. Edo besteek behar gaituztenean, gelditzea ez litzatekeela zuzena izango. Eta horrela, askotan, jarraitzen dugu. Nekatuta. Isilean. Gure mugak entzun gabe. Baina egia sakon bat dago: atsedena ez da ahultasuna. Atsedena behar bat da. Zaintzen ari zarenean, lanean ari zarenean, edo emozionalki egoera zail bat bizitzen ari zarenean, energia asko gastatzen da barruan. Eta energia hori berreskuratu egin behar da. Bestela, pixkanaka barrua hustuz joaten da. Askotan, errua heziketatik dator. Ikasi dugulako beti egon behar dugula prest, beti eman behar dugula gehiago, beti jarraitu behar dugula nahiz eta nekatuta egon. Baina zure gorputzak eta zure arimak ere atseden behar dute. Atseden hartzea ez da besteengandik urruntzea. Atseden hartze...

"Nire sentimenduak errespetatzen ditut. Ez dut perfektua izan behar maitasunez zaintzeko. Nire bihotza zaintzen dudanean, indar handiagoz egon naiteke besteentzat". 💛

Egun on, irakurle maitea; Maite dugun norbait gaixo dagoenean, askotan familiako kide batek hartzen du zaintzaren ardura nagusia. Hasieran, maitasunak eta konpromisoak indarra ematen dute. Badirudi dena egin dezakegula. Baina denborarekin, askotan isilean, neke emozionala agertzen hasten da. Zaintzea ez da soilik lan fisikoa. Ez da botikak ematea edo medikuetara laguntzea bakarrik. Zaintzea da egunero kezkarekin esnatzea, beste pertsonaren egoeraz pentsatzea, erabaki zailak hartzea eta askotan zure bizitza propioa bigarren planoan uztea. Pixkanaka, barruan pilatzen hasten dira emozioak: beldurra, tristura, frustrazioa, nekea… eta batzuetan baita errua ere. Errua atseden hartu nahi duzunean. Errua nekatuta zaudela sentitzen duzunean. Errua momentu batez ihes egin nahi duzunean. Baina egia bat dago: zaintzaileak ere gizakiak dira. Eta gizakiak gara, mugak ditugu. Zaintzaile askok ahazten dute beraiek ere laguntza behar dutela. Denak ondo egon daitezen saiatzen dira, baina askotan inork e...

"Nire burua ere zaintzea onartzen dut. Nire indarra arnasa hartzeko eta pausatzeko baimenean dago. Maitasunez zaintzen dut bestea, baina maitasunez ere zaintzen dut nire burua". 💛

Egun on, irakurle maitea; Gaixo dagoen pertsona bat zaintzea maitasun ekintza handia da. Bihotzetik jaiotzen den keinu bat. Baina egia da askotan, bestea zaintzen dugun bitartean, geure burua ahazten dugula. Eta denborarekin, nekea, antsietatea edo tristura ager daitezke. Ez bakarrik egoera zaila delako, baizik eta dena ematen dugulako geure burua kontuan hartu gabe. Zaintzea ederra da, baina zure burua zaintzea ere beharrezkoa da. Askotan uste dugu indartsuak izan behar dugula, kexatu gabe, negar egin gabe, atseden hartu gabe. Baina egia da: inork ezin du luzaroan eman, barrutik hutsik badago. Horregatik, garrantzitsua da gauza txiki batzuk gogoratzea. Lehenik eta behin, atseden hartzeko baimena eman zeure buruari. Nahiz eta minutu batzuk izan. Paseo labur bat, arnasa sakon hartzea, edo isilik egotea. Une txiki horiek energia itzultzen dute. Bigarrenik, ez saiatu dena bakarrik eramaten. Laguntza eskatzea ez da ahultasuna. Konfiantzazko norbaitekin hitz egitea, familiako kide baten lag...

"Gaur nire burua ere zaintzea baimentzen dut. Arnasa hartzen dut, atseden hartzen dut eta maitasunez sostengatzen dut une hau". 💛

Egun on, irakurle maitea; Maite duzun pertsona bat larriki gaixo dagoenean, arreta guztia normalean berarengan jartzen da. Hori naturala da. Bihotzak lagundu nahi du, egon, sostengua eman. Baina askotan, egoera horretan dagoen pertsona zaintzen duenak bere burua ahazten du. Egunak ospitalean igarotzen dira. Burua kezkez beteta dago. Loa arina bihurtzen da. Eta bihotzak etengabeko tentsio batean bizi du egoera. Pixkanaka, nekea pilatzen hasten da. Batzuetan pentsatzen dugu ez dugula eskubiderik nekatuta egoteko, edo ezin garela gelditu beste pertsona bat sufritzen ari denean. Baina egia da zaintzen duenak ere zaintza behar duela. Zure emozioak ere garrantzitsuak dira. Zure gorputzak ere atseden behar du. Zure bihotzak ere arnasa hartu behar du. Zure burua zaintzea ez da egoista izatea. Aitzitik, modu osasuntsuago batean laguntzeko bidea da. Batzuetan nahikoa da gauza txikiak egitea: - arnasa sakon hartzea - minutu batzuk aire freskoa hartzea - norbaitekin hitz egitea - isiltasun une bat...

"Ez dut beti indartsua izan behar. Nire emozioak onartzen ditut epaitu gabe. Nire gizatasunean ere badago nire benetako indarra". 💛

Egun on, irakurle maitea; Bizitzako momentu zail bat bizi dugunean, askotan entzuten dugu esaldi bera: “Indartsua izan behar duzu.” Eta pixkanaka, esaldi hori barruan sartzen da. Pentsatzen hasten gara ezin dugula negar egin. Ezin dugula nekatuta egon. Ezin dugula hautsi. Badirudi indartsua izatea dela dena jasatea isilean. Baina egia da indarra ez dela beti horrela agertzen. Batzuetan, indarra da nekatuta zaudela aitortzea. Batzuetan, indarra da negar egitea behar duzunean. Eta beste batzuetan, indarra da ez dakizula nola jarraitu esatea. Gizakiak gara. Eta gizaki izateak esan nahi du emozioak ditugula. Egoera gogorretan —familia bat ospitalean, gaixotasun bat gertutik bizitzen, edo beldurra eta ziurgabetasuna inguruan daudenean— barruko tentsioa handia izan daiteke. Eta horrelako momentuetan, askotan geure buruari eskatzen diogu beti sendo egoteko. Baina bihotzak ere atseden behar du. Emozioek ere irtenbidea behar dute. Zure burua ahul sentitzen baduzu momenturen batean, horrek ez du...

"Gaur ez dut gutxiago onartzen merezi dudana baino. Maitasun argi, oparo eta elkarrekikoari irekitzen natzaio". 💛

Egun on, irakurle maitea; Badira elkarbizitza batzuk elikatzen ez dutenak… itxaropena bizirik mantentzen dutenak baizik. Noizean behingo mezu bat. Komeni denean emandako keinu bat. Askatzeko prest zaudenean agertzen den “faltan botatzen zaitut” bat. Eta zuk, bihotza asmoz beteta, apurrak oturuntza bihurtzen dituzu zure irudimenean. Ez zarelako inozoa. Sinetsi nahi duzulako baizik. Apur emozionalak ez dira beti hotzak. Batzuetan intentsitate etenarekin datoz. Inoiz betetzen ez diren promesekin. Ekintzetan sostengurik ez duten hitz ederrekin. Eta arriskutsuena ez da norbaitek gutxi ematea. Arriskutsuena da zu konbentzitzea hori nahikoa dela. Esaten diozu zeure buruari: “Gutxienez idazten dit.” “Gutxienez itzultzen da.” “Gutxienez ez nau guztiz utzi.” Baina maitasun osasuntsuak ez du “gutxienez”-ekin funtzionatzen. Presentziarekin funtzionatzen du. Koherentziaz. Jarraitutasunez. Apurrak onartzen dituzunean, zure autoestimua eskasiara egokitzen da. Gutxienekoa ospatzen hasten zara. Oinarri...

"Gaur nire burua errespetatzen dut azalpenik eman gabe. Nire mugak argi eta lasai adierazten ditut, nire balioa zalantzan jarri gabe". 💛

Egun on, irakurle maitea; Zenbat aldiz sentitu duzu zure mugak justifikatu behar zenituela? Zure “ez”-a azaldu. Zure isiltasuna defendatu. Zure distantzia arrazoitu. Balitz bezala errespetua irabazi egin behar den zerbait. Balitz bezala zure duintasuna azalpenen menpe egongo balitz. Baina egia hau da: Zure existentziagatik bakarrik, errespetua merezi duzu. Ez duzu zertan azaldu zergatik ez duzun zerbait nahi. Ez duzu zertan konbentzitu inor zure sentimenduak baliozkoak direla. Ez duzu zertan zure mina frogatu, serio har zaitzaten. Errespetua ez da negoziatzen. Ez da eztabaidatzen. Ez da eskatzen belauniko. Zure “nahikoa da” esatea nahikoa izan behar da. Zure aurpegiko keinu batek nahikoa izan behar du. Zure isiltasunak ere hitz egiten du. Askotan beldurra dugu. Pentsatzen dugu azalpenik eman ezean, gaizki ikusiko gaituztela. Baina etengabe azalpenak emateak gauza bat erakusten du: Zure balioa zalantzan jartzen ari zarela. Eta zuk ez duzu hori egin behar. Mugak jartzea ez da erasoa. Zur...

“Nire akatsak aitortzen ditut eta hala ere nire burua maitatzen jarraitzen dut.” 💛

Egun on, irakurle maitea; Badira uneak non ez zauden harro zure hitzez, zure erreakzioez, zure erabakiez. Agian huts egin duzu, agian gehiegi erreakzionatu duzu, agian isildu behar ez zenuenean isildu zara eta orduan, barruko ahots gogorra agertzen da: - Epaitzen. - Gogorarazten. - Zigorra eskatzen. Baina maitasun propioa ez da soilik zure onena erakusten duzunean, zure burua maitatzea, harro ez zaudenean ere, heldutasun sakona da: - Ez da zure portaera justifikatzea. - Ez da erantzukizuna saihestea. - Ez da “dena ondo dago” esatea. Zure akatsa aitortzea da eta hala ere zure balioa ez zalantzan jartzea. Zuk egin duzuna ez da zaitu deskribatzen. Autozigorrak ez du hazkundea ekartzen. Lotsak ez du eraldaketa sakona sortzen, kontzientziak bai. Esan ahal izatea: - Hau ez dut ondo egin. - Hau hobetu dezaket eta hala ere, nire burua ez dut baztertzen. Zure burua maitatzea ez da perfekzioa lortzea, zaurgarritasunean geratzea da, akatsarekin aztertzea da, ikastea eta berriro saiatzea. Benetako...

“Nire burua ikusten dut egiaz eta errespetuz, autoengainurik gabe.” 💛

Egun on, irakurle maitea; Autoestima ez da zure burua perfektutzat hartzea, ez da zure akatsak ukatzea, ez da “ni ondo nago” beti esatea. Autoestima autoengainurik gabe egiarekiko ausardia da. Zure indarguneak aitortzea, bai, baina zure itzalak ere ikustea. Ez duzu zure burua handitu behar balio izateko. Ez duzu zure akatsak estali behar seguru sentitzeko. Autoengainua babes mekanismo bat da, zauria ez ikusteko, ahultasuna ez onartzeko, erantzukizuna saihesteko. Baina benetako autoestima ez da ilusioa, kontzientzia da. Esan ahal izatea: - Hemen huts egin dut. - Hemen beldurra daukat. - Hemen ikasi behar dut eta hala ere, zure burua errespetatzea. Autoestima osasuntsuak ez du harrotasunik behar, ez du konparaziorik behar, ez du frogatu behar: - Barne sendotasuna da. - Isila. - Egonkorra. Zure burua idealizatzen duzunean, haustura etorriko da lehenago edo geroago. Zure burua onartzen duzunean, hazkundea etorriko da. Autoestima autoengainurik gabe zure burua ikustea da argiarekin eta itza...

“Nire burua maite dut, nahiz eta batzuetan deserosoa izan.” 💛

Egun on, irakurle maitea; Maitasun propioa askotan irudi goxoekin lotzen dugu: - Lasaitasuna. - Segurtasuna. - Barne bakea. Baina egia da: maitasun propioa ez da beti polita sentitzen. Batzuetan deserosoa da, batzuetan mingarria ere bai eta batzuetan bakardadea dakar. Zure burua errespetatzen hasten zarenean, agian harreman batzuk galduko dituzu, agian pertsona batzuk urrunduko dira, agian “zaila” deituko dizute eta horrek ez du beti zu ondo sentiarazten. Maitasun propioa ez da beti goxotasuna: - Batzuetan irmotasuna da. - Batzuetan “ez” esatea da. - Batzuetan zure egia defendatzea da eta horrek beldurra sor dezake. Zure burua aukeratzea ez da beti erraza, ez da beti arina, baina osasuntsua da. Maitasun propioa ez da beti emozio atsegina, erabaki kontzientea baizik: - Zure duintasuna lehenestea. - Zure mugak errespetatzea. - Zure beharrak entzutea. Nahiz eta horrek gatazka sortu, nahiz eta horrek aldaketa ekarri. Benetako maitasun propioak ez zaitu beti eroso sentiarazten, baina bai os...

“Nire buruari errespetuz hitz egiten diot eta nire duintasuna zaintzen dut.” 💛 

Egun on, irakurle maitea; Nola hitz egiten diozu zure buruari inork entzuten ez duenean? Akats bat egiten duzunean, nekatuta zaudenean, besteekin konparatzen zarenean. Zure hitzak gogorrak badira, zure barruko espazioa gogortu egiten da: - “Ez zara nahikoa.” - “Beti berdina.” - “Zergatik ez zara besteak bezala?” Hitz horiek ez dira neutroak, barruan arrastoak uzten dituzte. Zure buruari errespetuz hitz egitea ez da harrotasuna, ez da autoengainua, duintasuna da. Zure balioa ez baldintzatzea egun on edo txar baten arabera. Zure buruari hitz egitea lagun on bati hitz egingo zeniokeen bezala. Errespetuak ez du esan nahi akatsik ikusten ez duzunik, esan nahi du akatsa ikusten duzula baina pertsona ez duzula zapaltzen. Zure barne-hizkera aldatzen denean, zerbait baretu egiten da: - Ez duzu hainbeste borrokatu behar. - Ez duzu hainbeste frogatu behar. - Ez duzu zure balioa defendatu behar etengabe. Duintasuna barneko jarreran hasten da: - Zure tonuarekin. - Zure pentsamenduekin. - Zure begir...

“Huts egiten dudanean ere, nire burua errespetuz eta arduraz tratatzen dut.” 💛

Egun on, irakurle maitea; Akats bat egiten duzunean, lehenengo agertzen dena askotan ez da ulermena, epai zorrotza da: - “Ez nuke hau egin behar.” - “Berriro berdina.” - “Ez dut nahikoa ikasi.” Akatsaren ondoren, erraza da zure burua zigortzea, zure balioa zalantzan jartzea, lotsan itotzea. Baina maitasun propioa ez da soilik ondo ateratzen zaizkizun uneetan existitzen. Maitasun propioa akatsaren ondoren frogatzen da: - Ez da zure portaera justifikatzea. - Ez da erantzukizuna saihestea. - Ez da errua besteengan uztea, akatsa aitortzea da, ondorioak onartzea, ikastea eta hala ere, zure burua ez baztertzea. Zuk egin duzun zerbait ez da zure identitate osoa. Akats bat ez da zure balioaren neurri. Autozigorrak ez du kontzientzia sakonagoa sortzen. Beldurrak ez du hazkunde egonkorra eraikitzen, baina errespetuak bai. Esan ahal izatea: - Huts egin dut. - Hau ez da nire onena izan. - Eta hala ere, merezi dut berriro saiatzea. Maitasun propioa akatsaren ondoren heldutasun emozionala edukitzea ...