🫥 ABANDONOA

 "AITAK ABANDONATZEA (ETA AMAK ERE BAI, eta okerrago, utzita egotea).

'Bera ateratzen da galtzen' esan zidaten haurtzaro osoan.

Malko bakoitzaren aurrean. Ez nuelako nire lagunak bezalako aita santurik.

Ausentzia bakoitza, lorpen bakoitza non nire begiek bilatu zuten, arrakastarik gabe bazter bakoitzean.

"Galdu egiten du" esan zioten nire amari.

Erotu eta hain larria ez zela sinetsarazi nahi zidan bitartean. Bi eskuek ez zioten heltzen bakardadeari eusteko. Ni triste jartzen nintzenean desagertzen saiatzen nintzen bitartean.

"Galdu egiten du" esan ziguten.

Eta gezurra esan ziguten!!

Ez zuen ezer galdu.

Berak bidaiatu zuen.

Maite izan zuen.

Bizitza berri bat eraiki zuen.

Gozatu egin zuen.

Berak nahi zuen bizitza bizi izan zuen.

Zoriontsua izan zen.

Bere diruaz gozatzen du.

Eskolara eramateko kezkarik gabe esnatu zen.

Bera ez da arduratzen eskolan egoteaz.

Ez da ahoko mokadu bat gabe geratzen niri emateko.

Ez zuen nire osasunarekiko interesik izan.

Ez zait interesatzen zein kolore zen nire gustukoena.

Ez ditu nire erorikoak sendatzen.

Ez zen nire egun tristeetan egon.

Ez zen konturatu hain ondo ez nindoala nire bizitzan.

Zoriontsu izan nintzen gure insomniozko gauen, izuaren, izuaren kontura. Gabezia emozionalak pasatzearen kontura. Dena falta zaigula.

Gure zorionaren, gure osasunaren kontura.

Ez zuen galdu.

Guk galdu egin genuen.

Guk eskubideak genituen eta berak betebeharrak.

Izan ere, uzten duen pertsonak ez du galtzen, betebeharretatik askatzen da estresetik, prokupazioetatik askatzen da.

Eta beren hauteskundeetan, aukeratzen dute seme-alabak ez eramatea inoiz urtebetetze batera.

Ez oporretan, ez adiskidetasunerako oparirik erosi, ez ikastetxera beka eskatzera joan, ez udaleku bat ordaindu, ez urtebetetze batera etorri (edo deitu), ez sukar bat zaintzera,

Ezer ez...

Eta hau askotan gertatzen da abandonu fisikoaren aurretik. Aitatasunaz arduratzea kostatzen zaien gizonak.

Nahi izan baduzue ere.

Ez dakitela nola.

Ez zaiela burutik pasatzen irteteari edo futbolean jokatzeari uztea, haurra gaixorik dagoelako.

Utz diezaiogun biktimizatzeari eta abandonua erromantizatzeari. Zeren "berak galtzen du" esaldiari "pobre" bat falta baitzaio aurrera. Patuaren bidegabekeria balitz bezala, gizakiei gertatzen zaien zerbait, gobernatu ezin dutena eta behartsuak, haiek galdu egiten dute.

Ez!

Geldi!

Abandonatzea abandonatzea da, zergatik uste duten opariak, janaria edo seme-alabentzat beharrezkoa zena erosita bete zutela. Eta ez, zure beharra dute. Familia bat behar du. Eta hori zuk, "gizajoak", ukatu egin zenion. "

Bihotzetik besarkada bat jaso eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛