🤫ISILTASUNA

 Egun on, irakurle maitea; gaur isiltasunaren onuraz hitz egin nahi dizut.

Isiltasuna lasaia da, baina inoiz ez hutsa; argia da, baina ez kolorerik gabea. Bihotz-taupada osasuntsu baten pareko erritmoa da; pentsatze ororen oinarria da, eta horrela, balioaren sorkuntzan oinarritzen dena. Isiltasunetik sortzen da bizi eta irauten duen guztia.

Lasaitasun isil hori geuregan baldin badaukagu, hotsik muturrekoenari ekibokotasunez aurre egin ahal izango diogu, isiltasunak unibertsoarekin, infinituarekin komunikatzen gaituelako, norberaren existentziaren sustraia delako, eta horrela norberaren bizitzaren oreka.

Sakratutzat jotzen dudan isiltasun perfektua, lehenik, bihotzaren eta Izpirituaren isiltasuna da.

Ez isiltasun bihozgabea, ezta isiltasun gupidagabea ere. Isiltasun lasaia da, maitasunez betea, karitatezkoa, irekia...

Isiltasun horretan, gure bibraziorik intimoenak, gure ahotsik primitiboenak adierazten zaizkie gurasoei, munduari.




Jaso besarkada bat bihotzetik eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛