💛NERE BURUA MAITATZEA FALTA ZITZAIDAN

Egun on, irakurle maitea; gaur esan nahi dizut nola bilatzen dugun kanpoan barruan daukaguna eta atera behar duguna bete-betean sentitzeko...

NERE BURUA MAITATZEA FALTA ZITZAIDAN

Txikitan amak besarkada bat eman eta maite ninduela esatea espero nuen.
Nerabe nintzela, neska talde bati gustatuko zitzaiola espero nuen, edo niri gustatzen zaidan mutilari.
Nire laguna aukeratu nuenean, adi egotea espero nuen, erromantikoa eta oso maitagarria.
Egunak joan ziren, urteak etorri, eta loreak, txokolateak, serenatak, gau erromantikoak espero nituen, eta ez ziren inoiz iritsi.
Gaur, ilunabarrean, atzerantz ikusten dut neure burua, eta konturatzen naiz bidean ez zitzaidala pertsonarik falta izan; falta izan zitzaidana zera izan zen, neure burua gehiago maitatzea, onartzea, makurtzea, kantatzea, polit hitz egitea eta inorengandik ezer ez itxarotea.
Nire boterea nire esku ez uztea falta izan zitzaidan.
Nire benetako maitasunik handiena izatea falta zitzaidan...
Gaur, ilunabarrean, aurrerantz ikusten dut neure burua, besarkatu egiten dut, eta barkamena eskatzen diot neure buruari, luzaroan gutxietsi eta alde batera utzi baitut neure burua; orain, berriz, neure burua adoretzen dut, eta gehiago eusten diot neure buruari, jakinik ez dela egoa norberaren maitasuna.
Argiz besarkatzen dut nire arima maitea.

Bihotzetik besarkada bat jaso eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛