🫥 AHAZTEN NAIZENEAN

Egun on, irakurle maitea; gaurko artikuluan, honako gogoeta hau partekatu nahi dut zurekin...

AHAZTEN NAIZENEAN
Gogoratu ez nagoela hemen beste gizaki bat salbatzeko edo konpontzeko.
Denak ari direla beren bide perfektua bizitzen, eta, beraz, ezin dudala zuzentzat edo desegokitzat jo.
Ongi moldatzen naiz eskua eskaintzen dudanean eta hartzen ez badut erretiratzen dudanean.
Gogora iezadazu ez ditudala harremanak erabili nahi neure ausentziaren hutsunea betetzeko, hori ez dela maitasuna, dependentzia baizik.
Gogoratu nire iragazkitik ikusten, sentitzen eta entzuten dudan guztia interpretatzen dudala, eta hau beti partziala eta mugatua dela.
Hautatzen dudala lehenaldiko kausa egiteari uztea, miresteko nola orainak bere burua askatzen duen, usteetan oinarrituriko istorio asmatuen bidez ez gartzelaratzean.
Gogora iezadazu entzuteko eta isilik egoteko, galdetzen ez badidate. Lagundu horrela hiltzen nire harrotasun eta harrokeriari.
Benetan nahi dudana nire buru isilean sarriago bizitzea dela.
Emozio guztiak probatu ditudala eta, itzultzen badira ere, haien jolasa ez dela beti iraunkorra.
Gogora iezadazu bakea egoera iragankor gisa bizi arren, beste ezeren gainetik aukeratzen jarraitu nahi dudala.
Bizitza aztertzeari utzi eta bizi egin nahi dudala.
Gero eta erantzun gutxiago ditudala, eta denetan onena, galderak izan ezik.

Bihotzetik besarkada bat jaso eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛