🔚 ZIKLOAK IXTEN

 Egun on, irakurle maitea; gaur ziklo bat nola itxi dezakezun erakutsi nahi dizut, beti esker onez...

Gaur zikloak ixteko eta nire bizitzako kapitulu berri bat hasteko garaia da, izan zen guztia lotzen duten kateetatik askatzeko, baina jada ez da.
Bada garaia adore pixka bat hartzeko eta zutitzeko, maletei heltzeko eta gela ilun horretako atea ixteko, aurrera begiratu eta mundu berri bati bidea irekitzen ibiltzeko. Hegan egiten ikasteko ordua da.
Ez ditut inoiz ahaztuko nire bizitzaren parte izan diren pertsonak, eta ez du axola zergatik ez diren nire orainaren parte, bakoitzak esperientzia bat utzi zidalako, ikasi beharreko zerbait erakutsi zidalako.
Batzuek politago egin zuten nire mundua, pertsona hobea izaten lagundu zidaten, zorion une harrigarriak eman zizkidaten, erori nintzenean eskua eman zidaten edo behar nuenean negar egiteko bere sorbalda eskaini zidaten.
Beste batzuek traizionatu egin ninduten, mina eman zidaten, autoestimua urratu zidaten, maitasuna zer ez den erakutsi zidaten, edo, besterik gabe, haiek bezalakoak ez izaten eta neure burua maitatzen irakatsi zidaten, eta gaur atzean geratu badira, nire orainarekin bat ez datozelako da.
Eta iraganari eustea eta oinarririk gabeko ilusioak elikatzea, bizkarrera motxila astun bat eramatea bezala da, aurrera egiten ez uzteko bakarrik balio duena.
Ez da batere erraza zikloak ixtea eta ausardia handia behar da, nik bakarrik baitakit zer bizi izan dudan, zer galdu dudan eta zer zauri sendatu behar ditudan, baina saiatzen naiz gogorarazten amaiera baten atzean beti dagoela aukera berriro zoriontsu izateko. Eta iragana ezabatu eta editatu ezin dudan arren, ez dago bizitzea baino errore okerragorik.
Gaur barkatzen diot neure buruari inoiz erabaki okerrik hartu banuen, eta nahi gabe, min eman nion maite nuen norbaiti. Gaur barkatzen diot, kontzienteki edo inkontzienteki, niri min egin zidanari edo nahikoa ez zela sentiarazi zidanari. Itzuliko ez den iraganaren oinazetik eta sufrimendutik libratzen naiz, eta nire baitan pisatzen duten ateak ixten ditut, existitzen ez dela onartuz, eta bizi izan nuena horrela bakarrik gertatu ahal izan zen, nire ikaskuntzarako eta eboluzio pertsonalerako.
Esperientzietatik ikasi egiten da, eta, azkenean, denetik ateratzen da. Gure bizitzak etapaz osatuta daude, eta horietako bakoitzak helburu bat betetzen du, eta iragana ahaztuko ez badut ere, dagokion lekuan uzten dut. Ausarta da aurrera pauso bat ematea, zeruertzera begiratzea eta hegaldiari ekitea.
Ausarta da berriz hastea eta ez atsekabetzea itzuliko ez denagatik. Eta gaur egun ona da ispilura begiratzeko eta ni maitatzen hasteko.
Gaur erabaki dut nire bizitzako kapitulu berri bat egitea, pertsona zoriontsu bat berez, ez oroitzapenengatik, ez beste norbaitengatik.
Zikloak ixteko garaia da, oraina bizitzekoa eta ni berriro izatekoa, gauza hobeak espero baititut.
Itxi zikloak, ez harrotasunagatik, ez ezgaitasunagatik edo harrokeriagatik, baizik eta hori ez datorrelako bat zure bizitzarekin.
Itxi atea, aldatu diskoa, garbitu etxea, astindu hautsa eta utzi zaren hori izateari, ZAREN hori bihurtzeko.

Bihotzetik besarkada bat jaso eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛