⛓️ELEFANTE KATEATUA

Egun on, irakurle maitea; gaur "ELEFANTE KATEATUAREN" ipuina kontatu nahi dizut.


Txikia nintzenean zirkoak gustatzen zitzaizkidan, eta zirkoetatik animaliak gustatzen zitzaizkidan gehien. Niri ere, beste batzuei bezala, gero jakin nuen, deigarria egiten zitzaidan elefantea. Emanaldian zehar, piztia handia bere tamaina, pisu eta indar izugarriaren hedapenerantz..., baina bere emanaldiaren ondoren, eta eszenatokira itzuli baino pixka bat lehenago, elefantea kate batek bakarrik lotzen zuen, bere hanketako bat lurrean hesola txiki bati iltzatuta zuela. Hala ere, hesola egur zati txiki bat besterik ez zen, lurrean zentimetro gutxi batzuk baino ez zituena. Eta katea lodia eta ahaltsua bazen ere, begi-bistakoa iruditzen zitzaidan bere indarrez gatzagi-zuhaitz bat erauzteko gai zen animalia horrek aise ken zezakeela hesola eta ihes egin. Misterioa argi dago: Zerk mantentzen du orduan? Zergatik ez du ihes egiten? 5 edo 6 urte nituenean, handien jakindurian sinesten nuen oraindik. Orduan maisuren bati, aitaren bati, edo osabaren bati galdetu nion elefantearen misterioaz. Baten batek esan zidan elefanteak ez zuela ihes egiten hezita zegoelako. Orduan, bistako galdera egin nuen:

- Hezita badago, zergatik kateatzen dute? Ez dut gogoratzen erantzun koherenterik jaso dudanik.

Denborarekin elefantearen misterioa eta hesola ahaztu nituen... eta galdera bera egin zuten beste batzuekin topo egiten nuenean bakarrik gogoratzen nuen. Duela urte batzuk jakin nuen niretzat zorionez norbait erantzuna aurkitzeko bezain jakintsua izan zela: Zirkuko elefanteak ez zuen ihes egiten oso txikitatik antzeko hesola bati lotuta egon delako. Begiak itxi eta haur jaioberria hesolari lotuta imajinatu nuen. Ziur nago une hartan elefantetxoak bultza egin zuela, tira egin zuela, izerdia bota zuela, askatu nahian, eta, ahalegin guztiak egin arren, ezin izan zuela. Hesola oso gogorra zen berarentzat. Zin egingo nuke leher eginda lo hartu zuela, eta biharamunean berriro probatu zuela, eta baita bestea eta atzetik zihoakiona ere...

Harik eta egun batean, egun izugarri batean, animaliak bere ezintasuna onartu eta bere patuari etsi zion arte. Elefante handi eta boteretsu honek, zirkuan ikusten dugunak, ez du ihes egiten uste duelako -pobre- EZIN DUELA. Bere ezintasunaren oroitzapena du, jaio eta gutxira sentitu zuen ezintasunarena. Eta okerrena da inoiz ez dela erregistro hori serioski zalantzan jarri. Inoiz ez da saiatu bere indarra berriro probatzen...

Espero dut ipuin honek gogoeta eginaraziko dizula eta beste aukera bat emango dizula berriro zerbait egiten saiatzeko, nahiz eta iraganean ezin izan nahi zenuena lortu. Egun guztiak ez dira berdinak, eta egunero ez ditugu baliabide berberak.

Jaso eta besarkada bihotzetik eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛

  • #BiziErreflexioak

  • #GarapenPertsonala

  • #Autolaguntza

  • #Motibazioa

  • #Inspirazioa

  • #Gainditasuna

  • #Ongizatea

  • #PentsamenduPositiboa

  • #Autozaintza

  • #EraldaketaPertsonala

  • #Autoezagutza

  • #OhituraOsasungarriak

  • #HelburuPertsonala

  • #Autoestima

  • #Biziasmoa

  • #ArrakastaPertsonala

  • #BilakaeraPertsonala

  • #MentalitatePositiboa

  • #ErabatekoKonzientzia

  • #HazkundeIntegrala

  • #ZureAldekoApostua

  • #PiztuZureBihotza


Iruzkinak

Argitaratu iruzkina

Blog honetako argitalpen ezagunak

🫶BESTEAK ZAINTZEA BIZIRAUTEKO MODUA IZAN ZENEAN

Egun on, irakurle maitea, Badira pertsonak besteak zaintzen bizi direnak. Ez aukeragatik, baizik eta ikasi zutelako hori zela bizirik irauteko modua. Goiz ikasi zenuen adi egoten. Besteen beharrak sumatzen. Isiltasunak irakurtzen. Zure balioa erabilgarri izatean zegoela sinetsi zenuen. Laguntzen. Eusten. Konpontzen. Ez zenuen hori maitasuna zelako egin, baizik eta horrela seguru sentitzen zinelako. Besteak zaintzean, zeure burua babesten zenuen. Baina rol horrek prezioa izan zuen. Zure beharrak atzean geratu ziren. Zure nekea isildu zen. Zure mina ikusezin bihurtu zen. Besteen ardura hartzen ohitu zinen, zurea inork hartu ez zuelako. Gaur, gelditu zaitezke. Ez duzu beti sendo izan behar. Ez duzu beti eutsi behar. Zaintzea ez da desagertzen mugak jartzen dituzunean. Maitasuna ez da galtzen zeure burua aukeratzen duzunean. Bizirauteko egin zenuena, gaur kontzientzia bihur daiteke. Eta, poliki-poliki, zeure burua ere zaintzen ikas dezakezu. Besarkada bat jaso bihotzetik eta gogoratu parte...
Irakurri informazio gehiago

⚙️AUTOESKAERA: BABESLEKU ETA ZIGORTZAILE ALDI BEREAN

Egun on, irakurle maitea; Batzuetan autoeskaera ez da perfekzio bila egindako korrika, baizik eta babes mekanismo bat: kontrolatzen duzun guztia ez zaizu min egingo. Zure burua etengabe gainbehera bultzatzen duzu ez huts egiteko, ez arriskatzeko, ez ukatzeko. Baina babes hori, askotan, bihurtzen da zigor ezkutua. Zeren eta zurekin zorrotzena ez den inor ez da. Besteek barkatzen dizute; zuk ez duzu barkatzen. Besteek atseden hartzen dute; zuk ez duzu merezi ikusten. Eta barrutik, zama horrek ez du eteten, ez baduzu zuk gelditzen. Autoeskaera babesleku bihurtzen da zure ahultasuna erakustea beldurgarriegia denean. Eta zigortzaile bihurtzen da zure balioa beti frogatu behar duzula uste duzunean. Honela bizi zarenean: Ez duzu inoiz “nahikoa” sentitzen. Zure lorpenak txikitu egiten dituzu. Zure beharrak azken tokian daude. Eta zoramenera hurbiltzen zaitu den perfekzioak ez du sekula poztasun ematen. Hala ere, bada bide bat. Ez da autoeskaera erabat uztea, baizik eta zure buruarekin harreman...
Irakurri informazio gehiago