🫥 NITAZ AHAZTU NINTZEN
Egun on irakurle; gaurko artikuluak emakume askoren errealitatea islatzen du.
Nitaz ahaztu nintzen.
Neska ederra izan nintzen, 18 urterekin bezala, senarrarekin joatea erabaki nuenean, maitemindu egin nintzen eta familia bat sortu nuen.
Ohitura zaharrekin hezia, nire bikotekidearekin eta nire seme-alabak hazten aritu nintzen, erabat murgildu nintzen emakume eta amaren maitasun guztiarekin.
Nitaz pentsatzeari utzi nion konpromiso erlijioso eta sozial handi horri erantzuteko, guztiari atsegin eta arreta emanez. Hor hasi nintzen nitaz ahazten.
Bai, nitaz ahaztu nintzen, nire seme-alabak zaintzeagatik, heziketagatik, haien beharrizanei erantzuteagatik, haien prestakuntzarako behar ninduten eta ama bikaina egin nintzen. Nire ardura zen ama bezala, gizaki baliotsuak hazi nahi nituen.
Eta nitaz ahaztu nintzen, nire senarra engainatu? Inoiz ez, harena nintzen eta hori ez da ondo hezitako emakume kristina batena.
Nitaz ahaztu nintzen, urte askotan, agian, hamarkadak konturatu gabe, nire buruak eta gorputzak faktura pasatu zidaten, hanka eta subkontzientea hautsi zizkidan istripu batek antsietate eta izu-krisiak eragin zizkidan, zerbait ondo ez zegoela adierazten zidan, baina ez nion nire gorputzari entzun eta independentzia pixka bat ematen zidana alde batera utzi nuen.
Nitaz ahazten jarraitu nuen, seme-alabak hazi zirenean, haien neskame bihurtu nintzen, haien beharrak betetzen aritu nintzen: niet-ak zaintzen eta bazkariak egiten, hainbeste maite nituenengatik oihuak eta tratu txarrak egiten. Ni ez nintzen ezer beraientzat.
Ni ahaztu nintzen, eta nire bikotekideak bidaia hasi nahi du gaur; izan ere, berak seme-alabekiko betebeharrak bete ditu, ez du konpromisorik, ez du aita-konpromisorik, berak amaitu du.
Nitaz ahaztu nintzen eta ez nintzen konturatu ez neukala bikotekiderik, berak duela urte asko abandonatu egin ninduen, bere desleialtasuna eta bere haur jaioberriak nahikoa argudio ziren oinak lurrean jartzeko eta, hala ere, merkeago ateratzen zitzaidan neure burua engainatzen jarraitzea.
Orain, bakarrik, hirugarren adinekoen atarian eta gaixotasunez beteta, gehienak nire burutik datozenak, atzera jiratzen naiz eta nire bizitza ikusten dut; emaztea eta ama izan nintzen emakume izan aurretik, ahaztu egin zitzaidan garrantzitsua nintzela guztiaren eta guztien aurrean, konturatu egin behar nuen, baina ez zen horrela izan.
Zure emazteari aholku bat emango banio, zure senarrari eta seme-alabei eskainia, hau izango litzateke: ez ahaztu emakume izateaz, ez ahaztu zu.
Independente izan, lan egin inoren mende egon ez zaitezen.
Askatu dena, oraindik garaiz zaude, hasi bizitzen, bidaiatu, bildu lagunekin.
Ez utzi bizitzari zure urterik onenak kentzen, gogoratu zu bakarrik zaudela.
Eta idazteari utzi nion, ispiluan eta eztarrian korapilo bat nuela, negar eta negar egin nuen... besarkatu eta barkamena eskatu nion abandonatzeagatik.
Bihotzetik besarkada bat jaso eta gogoratu partekatzeaz.
💛💛💛💛
#BiziErreflexioak
#GarapenPertsonala
#Autolaguntza
#Motibazioa
#Inspirazioa
#Gainditasuna
#Ongizatea
#PentsamenduPositiboa
#Autozaintza
#EraldaketaPertsonala
#Autoezagutza
#OhituraOsasungarriak
#HelburuPertsonala
#Autoestima
#Biziasmoa
#ArrakastaPertsonala
#BilakaeraPertsonala
#MentalitatePositiboa
#ErabatekoKonzientzia
#HazkundeIntegrala
#ZureAldekoApostua
#PiztuZureBihotza
Iruzkinak
Argitaratu iruzkina