🩹TXIKITAN IKUSIA EZ IZANAREN ZAURIA

Egun on, irakurle maitea;

Badira zauriak zaratarik egiten ez dutenak,

baina bizitza osoan laguntzen zaituztenak.

Txikitan ikusia ez izatea horietako bat da.

Ez da zertan tratu txarrik egon.

Nahikoa da inork benetan begiratu ez izana,

entzun ez izana,

sentitzen zenuena baliorik ez zuela sentiaraztea.

Ume horrek ikasten du ez molestatzen.

Ez gehiegi eskatzen.

Ez gehiegi sentitzen.

Eta poliki-poliki, ikusezin bihurtzen da.

Helduaroan zauri horrek forma desberdinak hartzen ditu.

Onarpena bilatzen duzu.

Zure balioa kanpotik neurtzen duzu.

Eta maiz, besteen beharrak jartzen dituzu lehenengo tokian,

zu bigarren planoan utzita.

Txikitan ikusia ez izan den umeak

heldutan ere beldurra du ezabatua izateko.

Horregatik egokitzen da,

isiltzen da,

eta bere burua ahazten du harremanak mantentzeko.

Baina hutsune hori ez da inoiz betetzen kanpotik.

Ez laudorioekin.

Ez arrakastarekin.

Ez harremanekin.

Sendaketa hasten da barrura begiratzen duzunean.

Ume hari esaten diozunean:

orain ikusten zaitut.

orain entzuten zaitut.

orain hemen nago zuretzat.

Zure existentziak ez du baimenik behar.

Ez du frogatu beharrik.

Ikusia izatea eskubidea zen.

Eta gaur, eskubide hori zeure buruari itzultzea,

sendatzeko lehen pausoa da.

Besarkada bat jaso bihotzetik eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛

#ikusezintasuna

#haurtzarokozauria

#barneumea

#sendaketa

#norberebalioa

#kontzientzia

#emozioak

#AneLoreAlzuri