🕯️ AGURRAREN OSTEAN GERATZEN DEN ISILTASUNA

Egun on, irakurle maitea;

Agur baten ondoren, zerbait aldatzen da:

- Hasieran zarata dago.

- Mugimendua.

- Jendea.

- Hitzak.

Baina dena pasatzen denean…, isiltasuna geratzen da., isiltasun berezi bat.

Ez hutsik dagoelako soilik, baizik eta norbait falta delako:

- Etxeko txokoetan nabaritzen da.

- Ohituretan.

- Eguneroko keinu txikietan.

Lehen naturala zen guztia…, orain desberdina da.

Isiltasun horrek ez du beti atseden ematen.

Batzuetan pisua du.

Batzuetan mina.

Eta batzuetan galdera isilak ekartzen ditu:

“Nola jarraitu orain?”

“Nola bete hutsune hau?”

Baina denborarekin, isiltasun horrek beste forma bat hartzen hasten da.

Pixkanaka, ez da soilik hutsunea.

Bihurtzen da leku bat.

Oroitzapenak agertzen diren lekua.

Sentimenduak pausatzen diren lekua.

Eta maitasuna, modu isilean, bizirik jarraitzen duen lekua.

Isiltasuna ez da beti etsai.

Batzuetan, bihotzak behar duen espazioa da.

Arnasa hartzeko.

Ulertzeko.

Eta pixkanaka berriro bizitzen hasteko.

Agian agurraren ondoren geratzen den isiltasun horretan, zerbait oso sakona dago: maitasunak forma aldatu duela… baina ez dela desagertu.

Besarkada bat jaso bihotzetik eta gogoratu partekatzeaz.

💛💛💛💛

#dolua

#barneBakea

#oroitzapenak

#emozioak

#bizitzakonfiantza

#kontzientzia

#AneLoreAlzuri